Głównym jego nauczycielem był członek Berlińskiej Akademii Sztuki Hans Gude, prowadzący pracownię malarstwa pejzażowego.

Podczas pobytu w Berlinie obserwował z bliska konflikt artystyczny pomiędzy konserwatywnym akademizmem (malarstwo m.in. o treściach patriotyczno-historycznych, służące ówczesnej ideologii państwowej), a nowym prądem malarskim (francuski impresjonizm) właściwym młodszym artystom. Wykonywał wiele prac studyjnych, zwłaszcza postaci, zwierząt i motywów z natury. Plenerem dla jego prac były okolice Berlina, Rugia i wybrzeże Bałtyku. Znalazły się wśród nich też utrwalone w pamięci motywy z Borów Tucholskich, Kujaw, brzegów Warty i Wisły. Rokrocznie w Boże Narodzenie odwiedzał rodziców mieszkających w Bydgoszczy; powstawały wówczas rysunki z motywami z okolic miasta, zwłaszcza Rynkowa.

W 1887 opuścił pracownię Gudego i wystawił swoje prace w Królewskiej Akademii Sztuki. Jego obrazy przepełnione idyllizmem zyskały uznanie;