Po rozpadzie ZSRR walczył w barwach ojczystej Armenii. W 1993 osiągnął największy sukces w swej karierze, gdy w Tampere został mistrzem świata w wadze muszej, pokonując kolejno Bernarda Inoma, Eduarda Gajfullina, Albert Guardado i w finale Danieła Petrowa (8:6). W 1994 roku zdobył w Bangkoku Puchar Świata. Rok później, podczas mistrzostw świata w Berlinie nie obronił tytułu, przegrywając w 1/8 z mistrzem Polski, Andrzejem Rżanym.
W 1996 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Atlancie. W 1. rundzie miał wolny los, a w 2. zmierzył się z Daniełem Petrowem. Przegrał z nim na punkty 11:5 (Bułgar zdobył później złoty medal).
Po zakończeniu zawodniczej kariery Po igrzyskach w Atlancie zakończył bokserską karierę. W latach 1997–2007 pełnił funkcję wiceprezydenta Armeńskiego Związku Bokserskiego, w okresie 1999-2001 dzieląc ją z obowiązkami sekretarza generalnego Armeńskiego Komitetu Olimpijskiego. W 2007 roku wyjechał do USA. Pracuje w Los Angeles jako główny trener boksu w klubie International Sports Union.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996 Kategoria:Ludzie urodzeni w Erywaniu Kategoria:Ormiańscy bokserzy Kategoria:Ormiańscy olimpijczycy (Atlanta 1996) Kategoria:Radzieccy bokserzy Kategoria:Trenerzy bokserscy Kategoria:Urodzeni w 1963