Jednak w grudniu 2017 roku doszło do podpisania umowy, na mocy której poddano modernizacji 12 maszyn PZL-130 TC-I do standardu TC-II Advanced. Modernizacja zakładała montaż nowych skrzydeł i ogonowej części kadłuba, łoża silnika i oraz nowego silnika PTA6-25C Pratt & Whitney Canada o mocy 760 KM z czterołopatowymi śmigłem Hartzell, a także nowego systemu klimatyzacji i układu elektrycznego. Pozostać miała m.in. owiewka kabiny załogi i fotele wyrzucane. Dodatkowo zamontowano nowoczesne systemy pilotażowo-nawigacyjne takie jak: zintegrowane wyświetlacze parametrów lotu, wskaźniki pracy silnika, nawigacji i ostrzegawcze, nową radiostację pokładową, układ ostrzegania o zbliżaniu się do powierzchni ziemi oraz o ruchu lotniczym i antykolizyjny. Przeprowadzone prace pozwalają na wydłużenie resursu tych maszyn do 12 000 godzin w powietrzu lub 40 lat. Przy tym, część samolotów była uprzednio wycofana z eksploatacji i składowana i musiała zostać poddana dalej idącemu remontowi. Dodatkowo zdecydowano w ramach tej samej umowy zmodernizować 16 używanych dotychczas maszyn PZL-130 TC-II Garmin do jednolitej wersji TC-II Advanced, co głównie polegało na wymianie przyrządów na wyskalowane w układzie anglosaskim. Pierwszy zmodernizowany samolot (nr 048) przekazano latem 2018 roku, a ostatni 25 października 2022 roku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — PZL-130 Orlik · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.