Uppsalski model internacjonalizacji (tzw. Model Uppsala lub U-Model) – jedna z etapowych teorii internacjonalizacji przedsiębiorstw zakładająca sekwencyjne przechodzenie przedsiębiorstwa przez kolejne etapy w procesie jego umiędzynarodowienia. Twórcami tej teorii z lat 70. XX wieku są skandynawscy ekonomiści Jan Johanson oraz Fin Wiedersheim-Paul, a następnie teoria była rozwijana przez Jana Johansona oraz Jana-Erika Vahlne. Nazwa modelu etymologicznie pochodzi od nazwy szwedzkiej miejscowości, bowiem trzej autorzy modelu są pracownikami Uniwersytetu w Uppsali.
Miejsce modelu Uppsala w teoriach internacjonalizacji Teorie i modele internacjonalizacji przedsiębiorstwa mają na celu wyjaśnienie skomplikowanych procesów gospodarczych zachodzących w przedsiębiorstwach. Są one konstrukcją teoretyczną mającą na celu uproszczone odwzorowanie rzeczywistości i z reguły przedstawiają idealne (modelowe) rozwiązania weryfikowalne przy spełnieniu pewnych a priori przyjętych założeniach, jak we wszystkich naukach społecznych rozwiązanie to nie daje nam pełnego obrazu i jest zmienne w czasie. Żaden z modeli nie ma charakteru matematycznego, czyli nie opisuje zjawiska w sposób kompletny.