W Rostowie nad Donem płk S.W. Pawłow utworzył Komisję do spraw Kozackich, na czele której stanął prof. Michaił A. Miller. Kontrofensywa Armii Czerwonej rozpoczęta w grudniu 1942 r. doprowadziła do odzyskania północnego Kaukazu w styczniu 1943 r. 2 stycznia tego roku gen. Ewald von Kleist utworzył Kaukaski Sztab do Ewakuacji Uchodźców. W lutym Sowieci zaatakowali ziemie Kozaków dońskich.
Wespół z wojskami niemieckimi działania obronne prowadziły z wielkim poświęceniem oddziały kozackie. Nowoczerkask i Rostów nad Donem – obok oddziałów Wehrmachtu – broniły 1 Doński Pułk Kozacki płk. S.W. Pawłowa (ok. 900 ludzi), Oddział Kozacki Abwehrgruppe-201 Abwehry płk. Chorużenki (ok. 1 tys. ludzi), 17 Doński Pułk Płastuński starsziny wojskowego Budarina i Samodzielny Kozacki Pułk Konny płk. Szwedowa, a także ok. 2 tys. Kozaków w nieregularnych oddziałach pomocniczych. W rejonie Taganrogu walczył 6 Semigoriewski Kozacki Pułk Płastuński. Ponosząc ciężkie straty, oddziały te były zmuszone do odwrotu na zachód. W poł. 1943 r. zostały one zgrupowane pod Chersoniem. Około 6 tys. Kozaków przeorganizowano w 1 Doński, 2 Terski, 3 Mieszany i 4 Kubański Pułki Kozackie. Według spisu uchodźców kozackich, przeprowadzonego pod koniec lipca 1943 r. przez członków Kozackiego Zarządu Donu, Kubania i Tereku pod kierownictwem płk. G.P.