Spędził trzy lata na pustyniach Egiptu, Libii i Sudanu.
Dorosłość i profesura W młodym wieku został profesorem i zarazem członkiem kolegium zarządzającego instytutem filozofii w Cambridge University. W 1946 poślubił Lydię Christensen, i stał się ojcem ośmiu dziewczynek: sześciu Żydówek, jednej palestyńskiej Arabki i jednej Angielki. Pod koniec 1948 wraz z rodziną opuścił Jerozolimę. W 1949 Derek zrezygnował z pracy w King’s College i przez kolejnych 8 lat prowadził – jako pastor – niewielki kościół zielonoświątkowy, który powstał w centrum Londynu. Większość jego członków stanowili ludzie, którzy nawrócili się przy Speaker’s Corner w Hyde Parku, gdzie trzy razy w tygodniu Derek głosił Ewangelię. W 1957 Derek i Lydia Prince wyjechali do Afryki Wschodniej, aby prowadzić w Kenii Centrum Kształcenia dla nauczycieli. Derek założył także szkołę średnią, którą w ciągu ostatnich trzydziestu pięciu lat ukończyło tysiące młodych Kenijczyków. Żyli w trudnych warunkach. W 1963 Derek i Lydia z Joską wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych. Pobudzony tragedią zamachu na Johna Kennedy’ego, Prince zaczął nauczać Amerykanów, w jaki sposób wstawiać się za swój naród. W 1973 stał się jednym z założycieli ruchu modlitewnego „Wstawiennicy za Amerykę”, misji, która niosła to przesłanie i służbę całemu narodowi.