Koniecpolski (Koniecpolski Książę) – polski herb książęcy, odmiana herbu Pobóg. Herb własny rodziny Koniecpolskich.
Opis herbu
Opis historyczny Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy w polu błękitnym podkowa srebrna, z zaćwieczonym na barku krzyżem kawalerskim, złotym. Nad tarczą płaszcz i mitra kniaziowska.
Całość otacza płaszcz heraldyczny, podbity gronostajem.
Płaszcz zwieńcza mitra książęca.
Geneza Według Juliusza Ostrowskiego, herb ten należał do Mikołaja Koniecpolskiego, który 8 sierpnia 1637 roku otrzymał godność książęcą Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Jednakże, nie zostawił potomstwa.
Herbowni Informacje na temat herbownych w artykule sporządzone zostały na podstawie wiarygodnych źródeł, zwłaszcza klasycznych i współczesnych herbarzy. Należy jednak zwrócić uwagę na częste zjawisko przypisywania rodom szlacheckim niewłaściwych herbów, szczególnie nasilone w czasie legitymacji szlachectwa przed zaborczymi heroldiami, co zostało następnie utrwalone w wydawanych kolejno herbarzach. Identyczność nazwiska nie musi oznaczać przynależności do danego rodu herbowego.