Po sierpniu 1980 zaangażowana w organizację struktur „Solidarności”, m.in. od maja 1981 była członkinią komisji rewizyjnej Regionu Ziemia Łódzka związku, a od listopada 1981 przewodniczącą tej komisji. Po wprowadzeniu stanu wojennego internowana na okres od 13 grudnia 1981 do 22 lipca 1982, osadzona m.in. w Gołdapi. W lutym 1983 wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, pracowała jako redaktor pism „Dziennik Związkowy” (1986–2001) i „2B” (1993–2000), współpracowała też z Radiem Wolna Europa (1983–1986) i „Nowym Dziennikiem” (1990–2003). Zajmowała się organizowaniem akcji wspierania opozycji demokratycznej w Polsce, tworzyła i tłumaczyła teksty opozycyjnych piosenek. Do Polski wróciła w 2003.
Opracowała wraz z Ewą Rogalewską publikację „Orła wrona nie pokona”, czyli co pomagało nam przetrwać. Śpiewnik internowanych (wyd. IPN, Białystok 2009), redagowała też opracowanie Puls. Nieregularny kwartalnik literacki nr 13 bis 1977–1981. Antologia tekstów publikowanych na łamach edycji krajowej (wyd. SPP, Łódź 2007). Została członkinią Stowarzyszenia Wolnego Słowa, wybrano ją w skład zarządu tej organizacji.