Po zakończeniu Campanha da Aviação, Chateaubriand rozpoczął nową kampanię na rzecz skupowania arcydzieł sztuki z zamiarem utworzenia z nich na terenie Brazylii kolekcji według międzynarodowych standardów. Muzeum planował umieścić w Rio de Janeiro, ale wybrał São Paulo, w którym, jak sądził, łatwiej będzie zebrać potrzebne fundusze, ponieważ miasto to przeżywało okres bujnej prosperity. W tym samym czasie na europejski rynek sztuki głęboki wpływ wywarło zakończenie II wojny światowej, co umożliwiło nabywanie znakomitych dzieł sztuki po rozsądnych cenach. Żeby dokonywać selekcji dzieł, Chateaubriand potrzebował pomocy eksperta. Zaprosił w tym celu włoskiego profesora, krytyka sztuki, marszanda i byłego właściciela galerii w Mediolanie i Rzymie, Pietro Marię Bardiego, żeby ten pomógł mu w utworzeniu „Muzeum Sztuki Klasycznej i Nowoczesnej”. Bardi sprzeciwił się rozróżnianiu pomiędzy gatunkami sztuki proponując po prostu „Muzeum Sztuki” ale zaproszenie Chateaubrianda przyjął. Planując kierowanie projektem tylko przez rok, Bardi miał poświęcić mu resztę swego życia. Przeprowadził się do Brazylii razem z żoną, architektką Liną Bo Bardi przywożąc ze sobą swoją bibliotekę i prywatną kolekcję sztuki.