Został szefem gangu po wyeliminowaniu kontrkandydata, Timmy Quilty’ego, którego zastrzelił podczas „demokratycznych” wyborów. Dotychczasowy boss Dinny Meehan został zastrzelony we własnym łóżku. Obaj pretendenci mieli rzucać dwiema kostkami, wygrywa ten kto wyrzuci w sumie siedem oczek. Niezadowolony z wyniku „wyborów” Billy wyciągnął pistolet maszynowy, wycelował w Timmy’ego i opróżnił cały magazynek. Nikt ze zgromadzonych nie zakwestionował wyboru.
Stosował brutalne metody wobec opornych dokerów lub armatorów, którzy nie chcieli płacić haraczu (groził, bił, dźgał nożami, strzelał, okradał, palił mienie prywatne i towary handlowe).
Przeżył kilka zamachów na swoją osobę (m.in. strzelaninę w magazynie przy Front Street w styczniu 1922 r.; został dwukrotnie trafiony w klatkę piersiową). Rozszerzył wpływy swojego gangu na wszystkie nowojorskie dzielnice portowe – od Red Rock po Greenpoint – eliminując niepokornych gangsterów. Najpierw dawał im ostrzeżenie strzałem w jedną z kończyn, jeśli to nie skutkowało, ofiara była później mordowana (wyrok wykonywał osobiście lub przez swoich „cyngli”).