Wyrocznie sybillińskie – spisane w języku greckim żydowsko-chrześcijańskie księgi apokryficzne, inspirowane Księgami sybillińskimi. Zachowany do obecnych czasów zbiór został zredagowany w VI wieku i składa się z 4230 archaizowanych heksametrów, podzielonych na 14 (12W części rękopisów księgi IX i X stanowią część księgi VIII.) ksiąg.
Historia Zainspirowani rzymską literaturą sybillińską zhellenizowani Żydzi wprowadzili postać własnej Sybilli Sabejskiej. Miała być ona córką Noego i znać imię Boga. Korzystając z postaci własnej Sybilli aleksandryjscy Żydzi rozpoczęli w II wieku p.n.e. spisywanie na kanwie oryginalnych tekstów pogańskich własnych ksiąg sybillińskich, przeredagowanych w duchu monoteizmu.
W pierwszych wiekach naszej ery żydowskie księgi sybillińskie zostały przeredagowane przez autorów chrześcijańskich w duchu nowej wiary.