thumb|350px|Aparat przykłębuszkowy zaznaczono na rysunku Aparat przykłębuszkowy ( rzadziej complexus iuxtaglomerularis; od iuxta – przy + glomerularis – kłębuszek) – narząd receptorowo-wydzielniczy nerki, w którego skład wchodzą: komórki przykłębuszkowe, komórki plamki gęstej i komórki mezangium zewnętrznego. Dawniej do aparatu przykłębuszkowego zaliczano także komórki okołonaczyniowe (komórki Bechera).
Komórki przykłębuszkowe Komórki te są modyfikowanymi pericytami tętniczek kłębuszków (głównie tętniczki doprowadzającej). Znane także jako komórki ziarniste z powodu widocznych ziaren w cytoplazmie. Komórki te wydzielają reninę w odpowiedzi na: stymulację receptorów adrenergicznych β1, spadek ciśnienia perfuzji nerek (wykrytego bezpośrednio przez komórki ziarniste), zmniejszenie stężenia Na w płynie cewkowym kanalika dystalnego.
Komórki plamki gęstej Komórki plamki gęstej są zmienionymi komórkami nabłonka kanalika dystalnego. Plamka gęsta reaguje na stężenie chlorku sodu (NaCl) w kanaliku dalszym oraz wydziela lokalnie (parakrynnie) wazopresynę, która działa na tętniczkę doprowadzającą i powoduje spadek filtracji kłębuszkowej, w mechanizmie cewkowo-kłębuszkowego sprzężenia zwrotnego (, TGF).