right|150px Jednostki inżynieryjno-budowlane Wojska Polskiego – oddziały i pododdziały Służby Zakwaterowania i Budownictwa ludowego Wojska Polskiego.
Pierwszą jednostką inżynieryjno-budowlaną powstałą po II wojnie światowej była 7 Brygada Inżynieryjno-Budowlana. Powstała 12 maja 1945 roku. Brygada była podporządkowana wojskom inżynieryjno-saperskim. Głównym zadaniem Brygady było rozminowanie kraju i wyburzanie zniszczonych dużych obiektów, typu mosty i wiadukty. 7 Brygadę rozformowano 11 września 1945 roku. Z Brygady wydzielono samodzielne bataliony inżynieryjno-budowlane 43, 44, i 45 bib) i podporządkowano III wiceministrowi obrony.
W roku 1959 sformowano przy okręgach wojskowych samodzielne kompanie inżynieryjno-remontowe (skir) przekształcane później w bataliony inżynieryjno-budowlane (np. 25 Batalion Budowlany).
W latach 1968–1970 bataliony inżynieryjno-budowlane przeformowano w pułki inżynieryjno-budowlane. W czterech przeformowywanych z batalionów na pułki jednostkach (27 pib, 30 pib, 31 pib, 33 pib) zostały sformowane bataliony robót wydzielonych (brw) przeznaczone do wykonywania zadań fortyfikacyjnych m.in. w ramach zadania „Wisła” – tzw. „trzytysiączki”. W połowie lat 70. w 27 pib i 34 pib zostały utworzone Grupy Specjalne do wykonywania zadań fortyfikacyjnych.