Bitwa o Stare Miasto Jerozolimy była stoczona pomiędzy żydowską organizacją paramilitarną Hagana a siłami jordańskiego Legionu Arabskiego o Dzielnicę Żydowską na Starym Mieście Jerozolimy podczas I wojny izraelsko-arabskiej (16-28 maja 1948). Bitwa zakończyła się zwycięstwem Jordańczyków i usunięciem wszystkich Żydów ze Starego Miasta Jerozolimy.
Tło wydarzeń thumb|left|160px|Żydowski konwój zmierza do oblężonej Jerozolimy, kwiecień 1948 Uchwalona 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 zakładała, że miasta Jerozolima i Betlejem znajdą się w międzynarodowej strefie pozostającej pod administracją ONZ. Takie rozwiązanie miało zapewnić bezpieczeństwo Staremu Miastu Jerozolimy, w którym znajdowały się najświętsze miejsca chrześcijaństwa, judaizmu i islamu. Rezolucja wywołała różne reakcje wśród Żydów, jednak przywództwo polityczne społeczności żydowskiej w Mandacie Palestyny postanowiło nie prowadzić działań militarnych w Starym Mieście. Obawiano się, że starcia mogą spowodować uszkodzenie świętych miejsc. Postanowiono także, że w celu uniknięcia arabskich prowokacji, obrona Dzielnicy Żydowskiej na Starym Mieście w Jerozolimie otrzyma ścisłe instrukcje postępowania. Nie mogli się oni angażować w żadne starcia zbrojne, a jedyną sytuacją dopuszczającą użycie przemocy było ratowanie życia.