thumb|Grób Hilarego Minca i jego żony Julii na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Hilary Minc (ur. 24 sierpnia 1905 w Kazimierzu Dolnym, zm. 26 listopada 1974 w Warszawie) – polski ekonomista i polityk komunistyczny.
Od 1921 członek Komunistycznej Partii Robotniczej Polski / Komunistycznej Partii Polski. Od stycznia 1944 jeden z dwóch pełnomocników tajnego Centralnego Biura Komunistów Polski przy KC WKP(b), od 11 lipca 1944 członek CBKP. W początkowym okresie rządów PPR i PZPR był osobą faktycznie kierującą polityką gospodarczą państwa. Poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji. W grudniu 1944 kierownik resortu przemysłu PKWN, następnie minister przemysłu (1944–1947), a w latach 1947–1949 minister przemysłu i handlu. Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego (1949–1954). Od 1949 wiceprezes, a następnie I zastępca Prezesa Rady Ministrów (1949–1956). Członek Komisji Bezpieczeństwa KC PZPR, nadzorującej aparat represji komunistycznych w Polsce. W latach 1949–1956 w najściślejszym kierownictwie PZPR (obok Bolesława Bieruta i Jakuba Bermana). Budowniczy Polski Ludowej.