Inicjatywa była pierwotnie przyjęta pozytywnie w środowisku charedi – nawet rabini (ultraortodoksyjny sąd sprawiedliwości) oraz Jicchok Tuwja Weiss, przywódca Eida Charedit, wystosowali list wyrażający poparcie.
Inicjatywa wyszła od trzech kobiet, które zakryły całe swoje ciała. Później dołączyło do nich 8 z Jerozolimy i kolejne 12 z Bet Szemesz. Według informacji z 2011 do grupy należało około 600 kobiet, ale liczebność ma tendencję wzrostową. Rozprzestrzeniające się zjawisko zaczęło jednak denerwować społeczność charedi. Szkoły nie przyjmują zamaskowanych uczennic, a sami charedim zaczęli krytycznie oceniać tę modę religijną argumentując, że tradycja judaistyczna wyklucza zmiany w ubiorze. Wskazują, że biblijni Izraelici przeżyli niewolę w Egipcie, ponieważ nie zmienili sposobu ubierania się, a więc nie można tego robić i współcześnie.
Granice ortodoksji Granice własnej ortodoksji w różny sposób wyznaczają poszczególne rodziny chasydzkie. Zazwyczaj funkcjonują według zasad określonych przez swojego rabina i przez społeczność, do której należą.