Bitwa o umysł, w której omówił proces, w wyniku którego nasz umysł ulega wpływom innych. Mimo iż został zapamiętany jako jedno z najważniejszych nazwisk w brytyjskiej powojennej psychiatrii, jego zamiłowanie do kontrowersyjnych metod leczenia, takich jak szok insulinowy, czy terapia głębokim snem, a także niechęć do wszelkich form psychoterapii oraz opieranie się na dogmatach, a nie na dowodach klinicznychSargant and Slater 1944, viii spowodowały, że do dziś pozostaje kontrowersyjną postacią, której prace są rzadko cytowane we współczesnych tekstach z dziedziny psychiatrii.
Młodość i kariera lekarska Sargant urodził się w Highgate w dużej, zamożnej rodzinie metodystów. Jego ojciec był maklerem w londyńskim City, zaś matka, Alice Walters, była córką metodystycznego pastora pochodzącego z rodziny zamożnych Walijskich browarników. Pięciu z jego wujów było kaznodziejami. Miał dwóch braci – Thomasa Sarganta, obrońcę praw człowieka i Normana Sarganta, biskupa Mysore, oraz pięć sióstrSargant 1967, 11. Sargant uczęszczał do szkoły Leys School w Cambridge, następnie studiował medycynę w St John’s College na Uniwersytecie Cambridge. Nie był wybitnym studentem, ale za to grał w drużynie rugby St John’s College, był prezesem Towarzystwa Medycznego Uniwersytetu Cambridge i kolekcjonował autografy znanych postaci ze świata medycyny.