W 1938 roku Sargant otrzymał roczne stypendium Fundacji Rockefellera na Wydziale Medycyny Harvard Medical School w Bostonie, w stanie Massachusetts, pod opieką profesora Stanleya Cobba. W czasie swojego pobytu w Bostonie prowadził eksperymenty nad hiperwentylacją i opracował teorię, według której różnica między osobami zdrowymi a neurotycznymi polega na tym, że osoby neurotyczne utraciły podatność na sugestie innychSargant 1967, 61-2. W czasie wizyty w Waszyngtonie spotkał się z Walterem Freemanem oraz z trzema swoimi pacjentami, którzy przeszli zabiegi psychochirurgiczne. Mimo że ich wyniki nie były do końca pomyślne, Sargant postanowił wprowadzić takie zabiegi w Wielkiej BrytaniiSargant 1967, 65-6.

II wojna światowa Tuż po wybuchu drugiej wojny światowej w 1939 r. Sargant powrócił do Wielkiej Brytanii, gdzie dowiedział się, że Meudsley Hospital zastał ewakuowany i podzielony na dwie części – pierwszą część przeniesiono do w północnym Londynie, natomiast drugą – do szpitala otwartego w starym przytułku w Belmont (gmina Sutton, Surrey). Sargant, a także H.J. Shorvon, – dyrektor kliniczny, oraz Louis Minski – dyrektor szpitala, zostali przeniesieni do przytułku w Belmont – którego nazwę zmieniono na Służby Pogotowia Medycznego w Sutton (w 1953 roku nazwę szpitala ponownie zmieniono na Belmont)Sargant 1967, 77.