Nowy oddział mieścił się wówczas w piwnicy i nie posiadał łóżek dla pacjentów, zaś studenci nie mieli obowiązku uczęszczania na wykłady z psychiatriiSargant 1967, 144. Sargant pozostał w St Thomas Hospital przez resztę swego życia zawodowego i rozbudował oddział, przekształcając go w jednostkę szpitalno-naukowo-badawcząSargant 1967, 146. Piwnicę odnowiono i przekształcono w oddział ambulatoryjny (na którym stosowano terapię elektrowstrząsami, zmodyfikowaną terapię insulinową, zastrzyki z metedryny, itp.), a w wyniku połączenia St Thomas Hospital z pobliskim szpitalem Royal Waterloo Hospital, Sargant zyskał oddział z 22 łóżkami dla pacjentów szpitalnych (na którym stosował terapię długotrwałą narkozą, zwaną także terapią głębokim snem). Praca Sarganta w St Thomas Hospital finansowana była ze środków Narodowej Służby Zdrowia, datków na rzecz St Thomas Hospital oraz darowizn od osób prywatnychSargant 1966.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — William Sargant · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.