W kwietniu do jednostki napłynęła żywność z Wielkiej Brytanii, a z 5 DP otrzymano niewielką ilość uzbrojenia strzeleckiego.
Na dzień 26 maja 1942 służyło w pułku 92 oficerów, 385 podoficerów 730 szeregowców oraz 65 ochotniczek Pomocniczej Służby Kobiet (PSK). 1 czerwca 1942 stan osobowy pułku osiągnął 93 oficerów i 1027 szeregowych. Jednocześnie gorący klimat i epidemia chorób układu pokarmowego oraz malaria dziesiątkowały szeregi żołnierzy pułku. Prowadzone było tylko szkolenie w ograniczonym zakresie. Pod koniec czerwca do pułku przydzielono kilkuset żołnierzy z Ośrodka Zapasowego Armii, pozwoliło to zwiększyć stan osobowy pułku. Powiększono kompanie odbudowując je do niemal pełnych stanów. Pod koniec lipca podjęto przygotowania do ewakuacji pułku do Iranu.
W związku z całkowitą ewakuacją z terenu ZSRR, w drugiej połowie lipca rozpoczęła się likwidacja garnizonu 22 pułku. Wyjazd nastąpił transportem kolejowym nr 534 w dniu 5 sierpnia 1942 ze stacji Kermine. Na miejscu pozostała Komisja Likwidacyjna składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pułku, w tym pluton wartowniczy oraz grupa ciężko chorych w szpitalach i skazani na dłuższe wyroki w więzieniach sowieckich. 22 pp wyjechał do Bazy Ewakuacyjnej w Krasnowodzku, skąd drogą morską do Pahlavi do Iranu. Jego stan osobowy wynosił wówczas 99 oficerów i 1990 szeregowych.