Al-Faludża () – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Gazy w Mandacie Palestyny. Wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej (an-Nakba) po ataku Sił Obronnych Izraela 1 marca 1949.
Położenie Al-Faludża leżała na pograniczu wzgórz Szefeli z nadmorską równiną, na północny wschód od miasta Gaza. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 38 038 ha. We wsi mieszkało wówczas 4670 osób.
Własność gruntów Powierzchnia gruntów [ha] Arabowie 37 252 Żydzi 0 Publiczne 786 Razem 38 038
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie [ha] Żydzi [ha] Uprawy nawadniane 87 0 Uprawy zbóż 36 590 0 Nieużytki 844 0 Zabudowane 517 0
Historia thumb|left|Pomnik ofiar bitwy o konwój w al-Faludża thumb|Arabowie i izraelscy żołnierze po zajęciu Al-Faludży, 28 lutego 1949 Pierwotnie w miejscu tym znajdowała się osada o nazwie Zurajk al-Chandak. Jej nazwę jednak zmieniono na cześć przywódcy sufizmu, Szahaby ad-Din al-Faludży, który w XIV wieku przyjechał tutaj z Iraku.
W 1596 Al-Faludża była średniej wielkości wsią, której mieszkańcy utrzymywali się z upraw pszenicy, jęczmienia, sezamu, owoców, winnic, miodu, oraz hodowli kóz i bawołów wodnych.