Fubing () – system służby wojskowej funkcjonujący w cesarskich Chinach od VI do VIII wieku.
Został wprowadzony przez ministra Yuwen Taia za panowania Zachodniej Dynastii Wei (535–556) w celu uzupełnienia wywodzącej się z Xianbei kawalerii oddziałami chińskimi. Każde sześć bogatszych rodzin miało wystawić jednego wyekwipowanego żołnierza, który był zwolniony od podatków. System ten nie zapewniał dostatecznej siły dla obsady garnizonów na północnej granicy, ale jej osłoną zajmowały się oddziały wywodzące się z ludów koczowniczych. Także Północna Dynastia Zhou wprowadziła ten system i m.in. na jego podstawie zbudowała silną armię, dzięki której pokonała państwo Północne Qi. Szczegóły pierwotnego systemu są niejasne, ale opierał się on głównie na piechocie, pozwalał na rekrutowanie większych niż dotąd armii, a rodziny w nim uczestniczące były rejestrowane jako rody wojskowe, a nie cywilneD. A. Graff, ss.108-110.