Na początku panowania dynastii Tang dokonano reorganizacji armii, tworząc jednostki liczące od 800 do 1200 żołnierzy. Zaciągani byli mężczyźni od 21 do 60 roku życia. Oficerowie byli zawodowi, ale żołnierze służyli na zmianę. Każdy oddział podzielony był, w zależności od dystansu od stolicy, na 5 do 7 "wacht". Kolejne zmiany służyły po kilka miesięcy jako stała armia w pobliżu stolicy (Chang’anu i Taiyuanu, ok. 50 tys. ludzi), a następnie miały kilkanaście miesięcy przerwy (w czasie których żołnierze uprawiali ziemię i byli powoływani na krótkie szkolenia, ale w miejscu zamieszkania). Podobnie rekrutowano oddziały służące na granicach. Co trzy lata urzędnicy wybierali z dostępnych poborowych uzupełnienia, tak by równomiernie rozłożyć obciążenie służbą na rodziny, które było na to stać (choć ze względu na fakt, że niektóre prefektury miały zbyt wiele oddziałów na utrzymaniu, rekrutowano także żołnierzy z uboższych rodzin). Tradycje wojskowe, długotrwałość służby i regularne ćwiczenia czynił z oddziałów fubing raczej formację półprofesjonalną niż typowo milicyjną. Żołnierze powinni być wyposażeni w zbroję, łuk, włócznię i szablęD. A. Graff, ss.189-190.