31 Pułk Piechoty (31 pp) – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.
Na podstawie rozkazu nr 7 dowódcy 2 Armii z 13 września 1944 roku 19 pułk piechoty został przemianowany na 31 pułk piechoty. W tym czasie pułk stacjonował w folwarku Białka i był w trakcie formowania.
Jednostka wchodziła w skład 7 Dywizji Piechoty i była organizowana w oparciu o etat nr 04/501 pułku strzelców gwardii Armii Czerwonej. W dniach 11 i 12 października 1944 roku w oddziale trwały przygotowania do wymarszu na Podlasie. W tym czasie stan ewidencyjny pułku liczył 2437 żołnierzy, w tym 78 oficerów, 372 podoficerów i 1987 szeregowców. Stan ten znacząco odbiegał od stanu etatowego. Brakowało 200 oficerów i 500 podoficerów, natomiast wśród szeregowców występowała nadwyżka 262 żołnierzy. 14 października 1944 roku pułk opuścił Białkę.
W przeddzień wymarszu, w pułku doszło do największej zbiorowej dezercji w Wojsku Polskim. W nocy z 12 na 13 października 1944 roku zdezerterowało 636 żołnierzy, w tym dwóch oficerów, co stanowiło 26% stanu ewidencyjnego pułkutej samej nocy zdezerterowało także 31 szeregowców z batalionu szkolnego 7 DP, który stacjonował w Białce. Nie jest znana liczba podoficerów 31 pp, którzy zdezerterowali w nocy z 12 na 13 października 1944 r.. Część z nich wróciła jednak z bronią i ekwipunkiem do miejsca zakwaterowania.