Rząd austriacki żądał zadeklarowania niezależności od przełożonych z Wielkiego Księstwa Poznańskiego oraz wyjazdu wszystkich sióstr pochodzących z Wielkopolski, które przebywały dotąd na galicyjskich placówkach. W tej sytuacji bł. Edmund Bojanowski swą troskę skierował na utrzymanie duchowej jedności, czego wyrazem stała się jego korespondencja prowadzona z przełożoną w Starej Wsi s. Leoną Jankiewicz i innymi siostrami. „Edmundowy zasiew” znalazł sprzyjające warunki na ówczesnej galicyjskiej ziemi, gdyż zgromadzenie dynamicznie rozwijało się, poszerzając obszar swego oddziaływania. W 1904 roku papież Pius X wydał dla zgromadzenia dekret pochwalny, w 1930 roku papież Pius XI zatwierdził zgromadzenie dekretem aprobacyjnym. Papież Pius XII ostatecznie zatwierdził także jego Konstytucje.
Charyzmat Realizowanie na co dzień ewangelicznego przykazania miłości Boga nade wszystko oraz miłości bliźniego, przejawiające się w naśladowaniu Maryi, najpokorniejszej Służebnicy Pańskiej oraz posłudze wobec potrzebujących, zwłaszcza dzieci, ubogich i chorych.