Stefan Tytus Zygmunt Dąbrowski herbu Radwan (ur. 31 stycznia 1877 w Warszawie, zm. 23 marca 1947 w PoznaniuStefan Tytus Zygmunt Dąbrowski h. Radwan w Wielkiej genealogii Minakowskiej [dostęp z dnia: 2025-08-31]) – polski lekarz, biochemik i polityk narodowy. Wiceminister spraw zagranicznych II RP (1920–1921). Poseł na Sejm II RP (1922–1935). Rektor Uniwersytetu Poznańskiego (1945–1946).
Życiorys Urodził się 31 stycznia 1877 r. w Warszawie w rodzinie artysty malarza Stefana Dąbrowskiego h. Radwan (1849–1909) i Hortensji Marii Lombard (1850–1929).
Od młodości brał udział w ruchu wszechpolskim, w czasie wojny jako lekarz wojskowy przeprowadzał studia nad stopniowym wyczerpywaniem się rekruta w państwach centralnych, o których wynikach zawiadamiał sekretnie koalicję, przeciwdziałał w Królestwie dostarczeniu armii Niemcom.
Kariera naukowa W latach 1910–1913 był profesorem fizjologii i nauki żywienia Akademii Rolniczej w Dublanach, później (1913–1919) profesor chemii i fizjologii żywienia Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie i profesor chemii fizjologicznej Uniwersytetu Poznańskiego (1919–1946). W latach 1937–1939 był dziekanem Wydziału Lekarskiego UP.