Anafora świętych Addaja i Mariego (ang. Anaphora of Addai and Mari) – jedna z najstarszych Modlitw eucharystycznych, używanych do dziś w Kościele chaldejskim oraz malabarskim.
Świadek eucharystii III w. Anafora Addaja i Mariego jest jedną z dwóch, obok tekstu Eucharystii z Papirusu strasburskiego, świadectw liturgii Eucharystii chrześcijańskiej z III w. Większość modlitw zawartych w anaforze Addaja i Mari znajduje się także w Trzeciej anaforze św. Piotra znanej również pod nazwą Sharar, celebrowanej w rycie Maronickim, stąd wniosek, że za obydwoma tekstami stoi wspólne źródło. Istniejące rękopisy anafory są znacznie późniejsze, lecz kościelna izolacja wschodniej Syrii oraz silny wpływ semicki na chrześcijaństwo w tym regionie, są przesłanką za tym, że przynajmniej niektóre jej fragmenty są rzeczywiście starożytne. Została najprawdopodobniej ułożona w języku syryjskim, a nie w grece.
Schemat L. Bouyer, za E.C.