– mistrz zen szkoły rinzai.
Życiorys Urodził się 20 listopada 1327 we wsi Naka (obecnie Nakai) w samurajskim rodzie Fujiwara pod koniec ery Kamakura w prowincji Sagami (obecnie prefektura Kanagawa) za panowania cesarza Go-Daigo, w czasach trwających wojen domowych.
Bassui był sierotą porzuconym przez swoją matkę tuż po urodzeniu. Został cudem ocalony i wychowany w tajemnicy przez służącego rodu. W wieku 29 lat został formalnie mnichem buddyjskim. Znany był z niechęci do aspektu rytualnego i zasadniczą wagę przywiązywał do siedzącej medytacji. Zakończył trening zen pod przewodnictwem jednego z bardziej znanych nauczycieli owych czasów – mistrza zen Kakumyō Kohō (1271–1361), który nadał mu imię Dharmy „Bassui”, co dosłownie oznacza „wysoko ponad przeciętnością”.
Gdy miał lat pięćdziesiąt, na miejscu jego skromnego szałasu w okolicy miasta Enzan, w okręgu Yamanashi, na darowanej przez gubernatora okręgu ziemi, powstał istniejący do dziś klasztor Kogaku, w którym Bassui zgodził się zostać rōshim. W czasach największego rozkwitu przebywało tam około tysiąca mnichów i świeckich.
Rōshi Tokushō Bassui zmarł 10 marca 1387 w Kogaku-ji, gdy siedząc w pozycji medytacyjnej zwrócił się do zgromadzenia uczniów:
Powtórzył to głośno i ze spokojem zmarł.