Wydawało się nawet naszym wojskom, że odnieśliśmy zwycięstwo."

Ashigaru z racji tego, że należeli do najniższej warstwy samurajów nie mogli nosić mieczy katana. Posiadali za to średni miecz – wakizashi, który nosili ostrzem tnącym do góry. Łuki i glewie naginata były rzadziej używane przez tych wojowników, gdyż wymagały sporych umiejętności i dużego doświadczenia w posługiwaniu się nimi.

W XVI wieku częścią uzbrojenia oddziałów ashigaru była tanegashima − rodzaj rusznicy.

Jeśli chodzi o opancerzenie "lekkonogich" to priorytetem było zachowanie szybkości tej piechoty, stąd ich zbroje nie mogły być zbyt ciężkie. Kirys ashigaru był wykonany z dużych metalowych płyt łączonych za pomocą nitów, pokrywany laką, aby uzyskać gładką powierzchnię. Uda zasłaniały haidate lub kusazuri. Cechą charakterystyczną zbroi ashigaru był, wykonany z laki koloru złota, herb rodowy mon, który sprawiał wrażenie jakby wojownicy byli umundurowani. Hełmem ashigaru był wojenny kapelusz zwany jingasa, który przypominał klosz i był zwykle wykonany z żelaza lub skóry.