Powrócił do pracy dydaktycznej na uczelni w 1968. Jego następcą na katedrze uniwersyteckiej został późniejszy kaznodzieja domu papieskiego franciszkanin kapucyn o. Raniero Cantalamessa OFMCap. W obliczu niepokojów i gwałtownych zmian, jakie widoczne były w środowiskach studenckich końca lat 60. XX w., Giuseppe Lazzati został rektorem własnej Alma Mater, zastępując na tym stanowisku Ezio Franceschiniego.
W ostatnich latach życia był zaangażowany w promocję etycznych walorów w polityce. W obliczu kryzysu w polityce włoskiej założył w 1984 stowarzyszenie „Città dell'uomo”, nawiązujące do dziedzictwa „Civitas Humana”.
Zmarł w wieku 77 lat, 18 maja 1986 w Mediolanie, został pochowany w eremie San Salvatore. We Włoszech istnieje stowarzyszenie jego imienia: Fondazione Giuseppe Lazzati, z siedzibą w Mediolanie przy Largo Corsia dei Servi 4.
Dzieła Per una nuova maturità del laicato, 1987 Chiesa, cittadinanza e laicità, 2004 La verità vi farà liberi, 2006
Proces beatyfikacyjny Proces beatyfikacyjny rozpoczęto z inicjatywy Instytutu Świeckiego Chrystusa Króla w 1991. Fazę diecezjalną zakończono w 1996. Prace cieszyły się dużym wsparciem metropolity mediolańskiego kard. Carlo Maria Martiniego SJ.
Przypisy
Linki zewnętrzne Włoska strona poświęcona osobie sługi Bożego i jego dziełom Biografia Lazzatiego w j.