Andrzej Zuberbier (ur. 16 kwietnia 1922 w Warszawie, zm. 27 czerwca 2000 w Piotrkowicach k. Chmielnika) – polski duchowny katolicki diecezji kieleckiej, prof. dr hab. nauk teologicznych.
Życiorys Andrzej Zuberbier urodził się 16 kwietnia 1922 w Warszawie. Maturę zdał w roku 1940, po czym wstąpił do Seminarium Duchownego w Kielcach. 5 maja 1946 roku otrzymał święcenia kapłańskie. W 1949 uzyskał magisterium z teologii na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1951 roku na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim uzyskał stopień doktora teologii. W 1968 roku pojął wykłady zlecone w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W 1971 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego, a rok później – stanowisko docenta. W 1976 roku został profesorem nadzwyczajnym, w 1989 roku został profesorem zwyczajnym. W latach 1972–1992 kierował Katedrą Teologii Dogmatycznej I w Akademii Teologii Katolickiej, a w latach 1976–1980 był kierownikiem Katedry Homiletyki. W latach 1979–1992 był redaktorem naczelnym półrocznika „Studia Theologica Varsaviensia”. W latach 1989–1991 uczestniczył w przygotowaniach II Polskiego Synodu Plenarnego.