Budowę pałacu, zwanego później "Fasanerie" - Bażantarnią, ukończył jego syn, Fryderyk Ferdynand.
Charakterystyka architektoniczna Bażantarnia jest typową klasycystyczną, budowlą na planie prostokąta, z wysokim, czterospadowym dachem krytym dachówką oraz skierowanym na południe frontemAKP XVII - 420 założenie parkowe terenów hodowlanych z roku 1792, projektu W.Puscha "Plan von der Faisnaderie aufgenommem in Jahr 1792 von W.Pusch". Mapa jednak nie pokazuje jeszcze budynku pałacowego, a jedynie obszar budowlany z domem gajowego oraz główne osie kompozycyjne. Teren, w którym obecnie stoi pałacyk opisany jest jako "Tulaja - Grunt oraz Skaznik - Grunt".. Murowana, potynkowana, częściowo podpiwniczona. W piwnicach sklepienia kolebkowe. Pięcioosiowa elewacja frontowa ozdobiona jest zagłębionym w lico budynku portykiem o czterech kolumnach poprzedzonych schodami. W skrajnych, jednoosiowych partiach elewacji znajdują się arkadowe płyciny mieszczące okna: dolne - zwieńczone prostokątnie, górne - półkoliście. Wejścia i okna posiadają płaskie obramowania z kluczamiRejduch-Samkowa Izabela, Samek Jan (red.), Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. VI: Województwo katowickie, z. 10: Powiat Pszczyński, s. 74, Warszawa 1961, s. 24..