mały|Pomnik Konstytucji 3 maja Jednym z podstawowych zagadnień po I wojnie światowej, jakie należało uregulować, był przymusowy wykup gruntów, na których powstało miasto, gdyż prawie cała zabudowa znajdowała się na terenach nienależących do właścicieli budynków. Z takim wnioskiem zwrócili się posłowie m. in. Starkiewicz, Podstolski, Staszyński, Rajca, ks. Lubelski, ks. Lutosławski czy ks. dr Władysław Chrzanowski. Rozwój przemysłu i budownictwa publicznego sprawił, że siedzibę powiatu nieszawskiego przeniesiono do Aleksandrowa. W latach 1920–1921 w mieście istniał obóz internowania przeznaczony dla byłych żołnierzy Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej.
Podczas II wojny światowej Aleksandrów Kujawski znajdował się pod okupacją niemiecką od 1939 do 1945 r. Polacy z Aleksandrowa Kujawskiego znaleźli się wśród ofiar mordów w lesie Odolion prowadzonych przez niemiecką policję od października 1939 do stycznia 1940. W 1940 735 Polaków zostało wysiedlonych, a ich domy, warsztaty i gabinety zajęli nasiedlani Niemcy. Podczas okupacji niemieckiej w latach 1943–1945 miasto nosiło nazwę Weichselstädt. Zostało zdobyte po walce z armią niemiecką 22 stycznia 1945 roku przez oddziały 125 korpusu 47 Armii I Frontu Białoruskiego Armii Czerwonej. Po wojnie na pl.