Na wieść o tym mieszkańcy willi podpisali deklarację: My niżej podpisani oficerowie byłej armii polskiej, oburzeni zbrodniczą napaścią Niemiec hitlerowskich na Związek Socjalistycznych Republik Rad uważamy za swój obowiązek oświadczyć co następuje (...) Jako członkowie jednego z narodów uciskanych przez faszystowskiego agresora, jedyną drogę do wyzwolenia narodu polskiego widzimy we współpracy ze Związkiem Socjalistycznych Republik Rad, w ramach którego ojczyzna nasza będzie się mogła w sposób pełnowartościowy rozwijać.N. Łopianowski Rozmowy z NKWD s. 60 - 61.
Eksperyment z „pensjonatem” nie przyniósł oczekiwanych przez władze sowieckie rezultatów. Pozyskano jedynie kilkunastu oficerów, w tym żadnego z generałów. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej z ich usług praktycznie zrezygnowano. Pensjonariuszy z Małachowki przewieziono do Moskwy. Po kilku tygodniach bez przydziału, ppłk Berling zredagował pismo w sprawie przyjęcia ich do Armii Czerwonej o następującej treści: „My niżej podpisani prosimy o przyjęcie nas do szeregu Armii Czerwonej, jako szeregowców, względnie prosimy o danie nam pracy. Zapewniamy być lojalni”.