Richard Douglas Sandford (ur. 11 maja 1891 w Exmouth, zm. 23 listopada 1918 w Eston) – brytyjski wojskowy, oficer Royal Navy z okresu I wojny światowej, odznaczony Krzyżem Wiktorii za udział w rajdzie na Zeebrugge w 1918 roku.
Życiorys Był siódmym synem archidiakona anglikańskiej diecezji Exeteru, Ernesta Greya Sandforda, wnukiem biskupa Edynburga Daniela Sandforda. Do Royal Navy wstąpił jako kadet w 1904 roku. Podczas I wojny światowej służył w randze kapitana (Lieutenant) na okrętach podwodnych: był dowódcą przybrzeżnego C34 w składzie 5. Flotylli w Dover, a następnie oficerem wachtowym oceanicznego K6. 31 stycznia 1918 roku pełnił służbę na mostku okrętu, który w trakcie serii tragicznych błędów, znanych jako bitwa koło wyspy May, staranował i zatopił wraz z całą załogą bliźniaczy K4. Sandfordowi nie przedstawiono żadnych zarzutów, ale sam czuł się osobiście odpowiedzialny za śmierć kolegów.