Na przełomie 1949 i 1950 r. na Podlasiu utworzona została grupa likwidacyjna, złożona z agentów UB, działająca głównie na pograniczu powiatów białostockiego i łomżyńskiego, która nawiązywała łączność z działającymi jeszcze grupami zbrojnymi podziemia niepodległościowego. Agenci ci wydawali w ręce UB ukrywających się partyzantów lub sami przeprowadzali ich bezpośrednią likwidacjęPosłańcy śmierci.. Dzięki współpracy z tą grupą likwidacyjną, PUBP w Łomży rozbił m.in. 15 sierpnia 1950 r. oddział Czesława Czyża „Dzika”.
Z niemal 300 „ubeków”, którzy pracowali w PUBP w Łomży tylko 50 – i to w późniejszym okresie – pochodziło z Łomży i ziemi łomżyńskiej. Najliczniejszą grupę tworzyli zaś Białorusini, których było około stu. Nieliczni byli natomiast tu funkcjonariusze pochodzenia żydowskiego. Przez cały okres od 1944 do 1956 roku było tylko trzech funkcjonariuszy, którzy w kwestionariuszu osobowym deklarowali, że są narodowości żydowskiej.
Na koniec lipca 1950 roku PUBP w Łomży posiadał na swoim stanie dwóch rezydentów, pięciu agentów i 185 informatorów. Pomimo tego, stan liczbowy agentury oceniano jako niewystarczający, by kontrolować wszystkie przejawy działalności podziemia w poszczególnych środowiskach.