22 stycznia 1751 Fryderyk II Wielki awansował Fouqué na generała-porucznika.
W 1757, w czasie wojny siedmioletniej, Fouqué powiesił w Kłodzku katolickiego księdza Andreasa Faulhabera za podżeganie kłodzkiego garnizonu do dezercji. Fryderyk oddał pod komendę Fouqué 13 000 żołnierzy do obrony Śląska. W czerwcu 1760 został zmuszony do wycofania się pod naporem wojsk Ernesta Laudona. Wkrótce potem otrzymał od Fryderyka II Wielkiego kolejny awans, ale zaraz potem jego wojska zostały pokonane w bitwie pod Landeshut, a sam Fouqué nieomal zginął.
Ranny Fouqué trafił do austriackiej niewoli, z której zwolniono go w 1763, gdy wojna dobiegła końca. Zmuszony do poruszania się na wózku inwalidzkim i uważający się za odpowiedzialnego za klęskę pod Landeshut, Fouqué odmówił powrotu do twierdzy kłodzkiej i przeszedł na emeryturę, którą spędził w Brandenburgu an der Havel.
Bibliografia P. Pregiel, Okrutny gubernator hrabstwa kłodzkiego - generał Fouqué, Kłodzko 2000. Kłodzko. Dzieje miasta, pod red. R. Gładkiewicza, Kłodzko 1998. A. Herzig, M. Ruchniewicz, Dzieje ziemi kłodzkiej, Hamburg-Wrocław 2006. Popularna Encyklopedia Ziemi Kłodzkiej, pod red. J. Laski i M. Kowalcze, t. 1, Kłodzko 2009.
Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czarnego Kategoria:Pruscy wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1698 Kategoria:Zmarli w 1774 Kategoria:Ludzie urodzeni w Hadze