Bruno Müller (ur. 13 września 1905 w Strasburgu, zm. 1 marca 1960 w Oldenburgu) – niemiecki prawnik, SS-Obersturmbannführer, zbrodniarz nazistowski, dowódca Einsatzkommando 2/I które aresztowało profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego 6 listopada 1939 (Sonderaktion Krakau), podlegającego organizacyjnie Einsatzgruppe I pod dowództwem SS-Brigadeführera Bruno Streckenbacha, działających przy niemieckiej 14 Armii.
Müller przybył na spotkanie z profesorami w asyście policji i wygłosił krótkie oświadczenie:
Życiorys Bruno Müller był członkiem NSDAP, SS i SD. Podczas niemiecko-radzieckiej agresji na Polskę we wrześniu 1939 nie tylko powierzono mu akcję aresztowania profesorów UJ, ale także dowodził oddziałem w ramach Einsatzgruppe zur besonderen Verwendung mającym za zadanie likwidację polskiej inteligencji na terenach Górnego Śląska w czasie operacji „Tannenberg”. Usuwał także z Górnego Śląska ludność żydowską, nad linię dzielącą po 17 września 1939 tereny okupowanej Polski na strefę niemiecką i radziecką.