Johan Christian Clausen Dahl (ur. 24 lutego 1788 w Bergen, zm. 14 października 1857 w Dreźnie) – norweski malarz okresu romantyzmu, pejzażysta.
Życiorys W latach 1811–1818 studiował w Akademii w Kopenhadze, gdzie poznał Caspara Davida Friedricha, z którym przyjaźnił się aż do jego śmierci w roku 1840. W 1818 roku wyjechał do Drezna. W roku 1820 ożenił się z Emilie von Block. W latach 1821–1823 przebywał we Włoszech (Capri, Neapol, Rzym). W roku 1824 powrócił do Drezna, gdzie objął stanowisko profesora Akademii.
Twórczość Malował nastrojowe pejzaże z Norwegii, Niemiec, Włoch i Szwajcarii oraz obrazy religijne i portrety. W jego wczesnych pracach widoczne są wpływy pejzażystów holenderskich i flamandzkich XVII w., przede wszystkim Allarta van Everdingena.
Jego uczniami byli m.in. Karl Blechen (1798–1840) i Thomas Fearnley (1802–1842).
Odznaczenia 1839 – Królewski Order Wazów 1840 – Order Danebroga 1847 – Order Świętego Olafa