18 LNTS 11). Konwencja wojskowa była tajna, tekst fr.: Documents Diplomatiques Francais: 1921 – Tome I (16 Janvier – 30 Juin) s. 217–219, załącznik z 21 lutego 1921 : tamże s. 235n, przekład angielski: Agreement between France and Poland February 19, 1921, at Paris, przekład polski: Źródła do historii powszechnej okresu międzywojennego – Tom pierwszy: 1917-1926 Poznań 1989, nr 49, s. 206–208. Omówienie rokowań: Geneza sojuszu polsko-francuskiego i Sojusze polityczno – wojskowe Polski w latach 1919–1926. Obie umowy dla ważności wymagały zawarcia umowy gospodarczej, co nastąpiło 6 lutego 1922 (umowa Dz.U. 1924 nr 16, poz. 149, ustawa o ratyfikacji z 12 maja 1922 Dz.U. 1922 nr 71, poz. 634, wymiana dokumentów 2 sierpnia 1923 Dz.U. 1924 nr 16, poz. 150). Umowę gospodarczą zastąpiła zawarta 9 grudnia 1924 (umowa Dz.U. 1925 nr 67, poz. 468, ustawa o ratyfikacji z 19 maja 1925 Dz.U. 1925 nr 62, poz. 432, wymiana dokumentów 20 czerwca 1925 Dz.U. 1925 nr 67, poz. 469).Umowa z 19 lutego nakładała na strony obowiązek zachowania pokoju, współdziałanie zbrojne zależało od szczegółowego porozumienia (art. 3). Tajna konwencja w art. 1 ograniczała pojęcie wspólnego przeciwnika do Niemiec. W razie napaści ze strony Rosji Sowieckiej Francja zobowiązana była do zapewnienia Polsce bezpieczeństwa wobec Niemiec (art.