thumb|200px|Nagrobek Stanisława Radkiewicza i Ruty Radkiewicz na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Stanisław Radkiewicz (ur. 19 stycznia 1903 w Razmierkach, zm. 13 grudnia 1987 w Warszawie) – generał dywizji bezpieczeństwa publicznego, członek KZMP, KPP, PPR i PZPR, oficer polityczny w Polskich Siłach Zbrojnych w ZSRR (armii Berlinga) (1943–1944), zastępca sekretarza tajnego Centralnego Biura Komunistów Polski przy KC WKP(b)Marek Łatyński, Nie paść na kolana. Szkice o opozycji w latach czterdziestych, London 1985, Wyd. Polonia Book Fund, , wyd. II rozszerzone, Wrocław 2002, Wyd. Towarzystwo Przyjaciół Ossolineum, , s. 97–98. (1944), kierownik resortu bezpieczeństwa publicznego w PKWN (1944), minister bezpieczeństwa publicznego (1944–1954), minister Państwowych Gospodarstw Rolnych (1954–1956), członek Biura Politycznego KC PZPR (1948–1955), od marca 1946 członek Państwowej Komisji Bezpieczeństwa, poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencjiRyszard Terlecki, Miecz i tarcza komunizmu. Historia aparatu bezpieczeństwa w Polsce 1944–1990, Kraków 2007, s. 368.. Odpowiedzialny za liczne zbrodnie w okresie powojennym.