Marka pozostała w Aleksandrii. 1219 – kościół został zniszczony podczas wypraw krzyżowych, po czym odbudowano go. 1547 – Podróżnik Pierre Belon poinformował o odnalezieniu kościoła. lipiec 1798 – podczas francuskiej inwazji na Aleksandrię kościół został zniszczony. 1819 – za rządów Mohammeda Alego Paszy patriarcha Piotr VII Aleksandryjski odbudował kościół i udostępnił go wiernym. 1870 – Za rządów patriarchy Demetriosa II Aleksandryjskiego odrestaurowano kościół (nadzór sprawował biskup Marcos z El Behiry). W latach 1950–1952, za rządów patriarchy Józefa II, rozebrano kościół i w jego miejsce zbudowano z żelbetu nowy, większy, w typie bazyliki. W fasadzie przed portalem umieszczono sześć marmurowych filarów. Ikonostas pocięto precyzyjnie na 6 części, ponumerowano je, po czym pieczołowicie złożono razem na pierwotnym miejscu. Dwie wieże kościelne nie zostały rozebrane lecz wzmocniono je betonem i ozdobiono koptyjskimi płaskorzeźbami. W wieżach zawieszono dwa nowe dzwony, dostarczone z Włoch. W latach 1985–1990 rozbudowano kościół od strony zachodniej zachowując jego pierwotny styl. Do nowej fasady przeniesiono również 6 filarów. Obie wieże pozostały na swoich dawnych miejscach. Dzięki rozbudowie powierzchnia kościoła zwiększyła się dwukrotnie.
Przypisy
Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Marka Kategoria:Katedry w Egipcie Kategoria:Kościoły Koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego Kategoria:Religia w Aleksandrii