Dzieci z mieszanych małżeństw z reguły były zapisywane do szwedzkojęzycznych parafii oraz szkół i posługiwały się tym językiem jako ojczystym, choć znajomość fińskiego nie była im obca. Źródła z tamtego okresu wspominają, że wiele osób wstydziło się mówić po fińsku i w życiu publicznym posługiwało się szwedzkim, który cieszył się dużym prestiżem i uważano go za przepustkę do awansu społecznego.
W związku z przyłączeniem Finlandii do Rosji w 1809 roku miał miejsce napływ Rosjan, z których wielu zajmowało ważne stanowiska w administracji. Przez cały XIX wiek istniała też nieliczna mniejszość niemiecka, która była szczególnie liczna wśród miejskiej arystokracji. Mniej liczni byli Polacy, którzy byli głównie żołnierzami służącymi w carskiej armii. Wraz ze wzrostem liczby mieszkańców Helsinek, odsetek przedstawicieli tych mniejszości stopniowo malał.