Kiedy liderowi potrzebny był saksofonista tenorowy Pullen z kolei zarekomendował George’a Adamsa, a gdy powrócił perkusista Dannie Richmond skład się ustabilizował i – wraz z trębaczem Jackiem Walrathem – powstał ostatni wielki zespół Charlesa Mingusa.
Dzięki grze w zespole Mingusa, dużej ilości wspólnych koncertów oraz trzem nagranym z nim płytom (Mingus Moves w 1973, Changes One i Changes Two w 1974) Pullen zdobył uznanie jako pianista i udowodnił krytykom, że nie jest "muzykiem grającym tylko free jazz". Dwie jego kompozycje "Newcomer" i "Big Alice" zostały nagrane podczas sesji do Mingus Moves, ale "Big Alice" nie została umieszczona na albumie (pojawiła się dopiero wiele lat później, na CD wydanym jako reedycja). W 1975, kiedy różnice muzyczne pomiędzy Pullenem a liderem grupy nabierały coraz większego znaczenia, Pullen opuścił zespółBrian Priestley: Mingus: A Critical Biography, Palladin, London, 1985, ; Don Pullen, Keyboard, September 1982 (Canada).