Średnica trzyłopatowych śrub wynosiła 2,29 m.

Początkowo uzbrojenie okrętów stanowiło 10 wyrzutni torpedowych 18-calowych (450 mm) – cztery nieruchome w dziobie, cztery nieruchome w śródokręciu (po dwie z każdej strony kadłuba) i podwójna, ruchoma wyrzutnia na pokładzie okrętu, która mogła być użyta tylko na powierzchni (w późniejszym czasie zdjęta ze wszystkich okrętów). Uzbrojenie artyleryjskie w momencie wodowania (w późniejszym czasie modyfikowane), składało się z dwóch pojedynczych armat 4-calowych (102 mm) i pojedynczej armaty przeciwlotniczej 3-calowej (76,2 mm).

Okręty typu K były pierwszymi brytyjskimi okrętami podwodnymi, które miały prawdziwą, zamkniętą i oszkloną sterówkę, a nie jak wcześniej otwarte pomieszczenie z płóciennym dachem.

Służba thumb|center|Model okrętu podwodnego typu K w początkowej konfiguracji Jako pierwsze do służby weszły „K3” (wodowany 20 maja 1916) i „K4” (wodowany 17 lipca). Już pierwsze próby pokazały szereg problemów z nowymi okrętami podwodnymi.