Włodzimierz Steyer ps. „Grom” (ur. 20 lipca 1923 w Gdańsku-Oliwie, zm. 19 listopada 2012 w Warszawie) – sierżant podchorąży Armii Krajowej, żołnierz III plutonu „Ryszard” (późniejszy „Felek”) 1. kompanii „Maciek” batalionu „Zośka”.
Dzieciństwo Syn kontradmirała Włodzimierza Steyera i Janiny z Boczkowskich. Brat Donalda Steyera, profesora Uniwersytetu Gdańskiego. Jako dziecko półtora roku mieszkał we Francji, gdzie jego ojciec uczęszczał do Wyższej Szkoły Wojennej w Tulonie. Po powrocie do kraju mieszkał w Gdyni. Uczeń tamtejszego Gimnazjum Towarzystwa Szkoły Średniej nr 803. Harcerz 2. Drużyny Harcerskiej im. Tadeusza Kościuszki i 77. Pomorskiej Drużyny Harcerskiej im. Bolesława Chrobrego.
II wojna światowa Po wkroczeniu Niemców do Gdańska wyjechał wraz z matką i młodszym bratem do Torunia. W 1940 wstąpił do organizacji Grunwald. Od 1942 w Warszawie. Tam na krótko wstąpił do Narodowej Organizacji Wojskowej, następnie do pułku piechoty „Garłuch”. Ukończył Szkołę Podoficerską Minerską.
Podjął naukę w tajnej Szkole Wawelberga, gdzie zetknął się z żołnierzami batalionu „Zośka”. Od jesieni 1943 należał do „Zośki”.