Cahangir bəy Kazımbəyli lub Kazımbəyov (ros. Джангир-бек Кязимбеков, Dżangir-bek Kazimbekow lub Джахангирбек Казымбеков, Dżachangirbek Kazymbekow, ur. w Gandży, zm. w styczniu 1955 w Berlinie) – azerski wojskowy i emigracyjny działacz narodowy, pułkownik, oficer kontraktowy Wojska Polskiego.
Życiorys mały|227x227px|left|Cahangir bəy Kazımbəyli (4. z lewej) wśród przedstawicieli narodów kaukaskich przed złożeniem wieńca na sarkofagu Marszałka Józefa Piłsudskiego na Wawelu, 1936 Ukończył gimnazjum w Gandży. W 1902 r. wstąpił do armii rosyjskiej. W 1905 r. awansował do stopnia chorążego. Służył w szwadronie kawalerii. Ukończył szkołę lotniczą w Petersburgu. Brał udział w I wojnie światowej. Doszedł do stopnia podpułkownika. Od stycznia 1919 r. służył w armii Demokratycznej Republiki Azerbejdżanu. Od 3 lipca tego roku dowodził 3 Gandżyjskim Pułkiem Piechoty 1 Dywizji Piechoty. 24 marca 1920 r. awansował na pułkownika. Po zajęciu bez walki Azerbejdżanu przez wojska bolszewickie pod koniec kwietnia tego roku, współzorganizował w Gandży w dniach 22 maja – 3 czerwca nieudany bunt antybolszewicki azerbejdżańskich oddziałów garnizonu miejskiego. Po jego upadku na czele niedużego oddziału wojskowego przedostał się do Gruzji. Na emigracji na pocz. 1921 r. zamieszkał początkowo w Turcji. W 1923 r. przeniósł się do Polski.