Sergiusz i Bakchus (; zm. prawdopodobnie pod koniec III lub na początku IV wieku) – według tradycji chrześcijańskiej rzymscy żołnierze i męczennicy wczesnochrześcijańscy, czczeni jako święci w Kościele katolickim, Cerkwi prawosławnej, Apostolskim Kościele Ormiańskim, Koptyjskim Kościele Ortodoksyjnym i Syryjskim Kościele Ortodoksyjnym. Ich kult rozwinął się przede wszystkim na chrześcijańskim Wschodzie, a jego najważniejszym ośrodkiem stała się Resafa w Syrii, nazywana w późnej starożytności Sergiopolis.
Podstawowym źródłem narracyjnym dotyczącym obu świętych jest grecki opis męczeństwa, tzw. Passio Sergii et Bacchi, spisany prawdopodobnie około połowy V wieku. Powstał on ponad sto lat po okresie, w którym tradycyjnie umieszcza się ich śmierć, dlatego szczegóły dotyczące służby wojskowej, zajmowanych stanowisk, przebiegu procesu i dokładnej daty męczeństwa mają charakter hagiograficzny i nie mogą być uznawane za niezależnie potwierdzoną relację historyczną.