Witold Maksymowicz (ur. 21 czerwca 1933 we Włodawie, zm. 30 kwietnia 2011 w Krakowie) – duchowny prawosławny, wieloletni proboszcz prawosławnej parafii Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie.

Życiorys Pochodził z rodziny duchownego prawosławnego. Rodzice: ojciec – ks. Michał Maksymowicz i matka – Antonina Maksymowicz zostali zamordowani na plebanii na Wołyniu strzałami w tył głowy w 1944. Po ich śmierci wychowaniem Witolda zajęli się jego siostra i szwagier – Julia i ks. Eugeniusz Lachoccy. Z nimi przybył do Krakowa, gdzie ks. Eugeniusz Lachocki był proboszczem krakowskiej parafii w latach 1962–1985.

W Krakowie Witold Maksymowicz ukończył szkołę podstawową, średnią oraz studia na Akademii Górniczo-Hutniczej z tytułem inżyniera elektryka. W wyuczonym zawodzie pracował w Hucie im. Lenina w Krakowie i Hucie Katowice.

Witold Maksymowicz był związany z życiem krakowskiej parafii prawosławnej – śpiewał w chórze, czytał podczas nabożeństw. Postanowił wstąpić na drogę kapłańską i poprosił o święcenia diakonatu, chcąc jako diakon pomagać ks. Eugeniuszowi w sprawowaniu nabożeństw. Po ukończeniu seminarium duchownego w Warszawie, 20 lipca 1983 otrzymał z rąk biskupa łódzkiego i poznańskiego Szymona święcenia diakonatu.