Edward Fierich (ur. 12 sierpnia 1817 w Samborze, zm. 13 listopada 1896 w Krakowie) – prawnik polski, profesor i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys thumb|Grób Edwarda Fiericha na cmentarzu Rakowickim|left Był synem Traugotta zarządcy dóbr kameralnych w Samborze i Anny Pauliny z Münnichów (1786 – 6 VIII 1851), kształcił się we Lwowie; w 1839 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. W latach 1839–1846 praktykował we lwowskiej Prokuratorii Skarbu. W 1845 obronił na Uniwersytecie Lwowskim doktorat z prawa. Pracował w administracji państwowej. W 1850 uzyskał nominację na profesora zwyczajnego UJ. Prowadził wykłady z postępowania cywilnego i prawa administracyjnego austriackiego, a dodatkowo także z prawa handlowego i wekslowego. Czterokrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa (1852–1859, 1866/1867, 1876/1877 i 1885/1886), a w roku akademickim 1872/1873 był rektorem. Od 1873 członek Komisji Prawniczej Akademii Umiejętności. W 1854 został odznaczony Orderem Franciszka Józefa. W 1888 uzyskał szlachectwo II stopnia, z tytułem "Ritter". W 1890 przeszedł na emeryturęEdward Fierich – Czas. 1896, nr 263 s.2-3 (14 XI).